< αρχική σελίδα

Βρυξέλλες 31 Μαΐου 2001

Ενσωμάτωση περιβαλλοντικών απαιτήσεων
στις τομεακές πολιτικές

Το πλαίσιο

Η Προεδρία έθεσε προς έγκριση στην Επιτροπή των Μονίμων Αντιπροσώπων Ι (29 Μαΐου 2001) Σύνοψη του αρχικού Συνθετικού της κειμένου, προκειμένου να τεθεί - στη συνέχεια - υπόψη του Συμβουλίου Περιβάλλοντος (7 - 8 Ιουνίου 2001) και των Συμβουλίων Απασχόλησης και ECOFIN, με τελικό στόχο την εισαγωγή του στο Ε. Συμβούλιο του Goteborg (Ιούνιος 2001). Μετά τη συζήτηση στην ΕΜΑ Ι, διαβιβάστηκε εκ νέου το τελικό κείμενο όπου έχουν συμπεριληφθεί παρατηρήσεις και απόψεις που εκφράστηκαν από αντιπροσωπείες των Κ-Μ

Στο τελικό αυτό κείμενο περιγράφεται, αφενός η πρόοδος που έχει επιτευχθεί έως σήμερα κατά τη διαδικασία ενσωμάτωσης των περιβαλλοντικών απαιτήσεων στις τομεακές πολιτικές και, αφετέρου οι ενέργειες που πρέπει να προωθηθούν, ώστε να ολοκληρωθεί η διαδικασία (πλήρης σύνδεση των οικολογικών πτυχών της αειφόρου ανάπτυξης με τους τρεις πυλώνες της αειφόρου ανάπτυξης, την Οικονομία, Κοινωνία και το Περιβάλλον).

Πρόθεση της Προεδρίας αποτελεί να ληφθούν πολιτικές αποφάσεις, κατά τη Σύνοδο Κορυφής του Goteborg και να δοθεί σαφής εντολή για τις περαιτέρω δράσεις. Στο Ε. Συμβούλιο εισάγεται το συνοπτικό κείμενο της Προεδρίας, καθώς και "Παράρτημα", όπου παρουσιάζονται οι εννέα τομεακές πολιτικές, αφενός μέσω κειμένων της Προεδρίας, όπου διατυπώνονται εξειδικευμένες απόψεις επί των συμπερασμάτων των σχετικών συνθέσεων του Συμβουλίου, ως έχουν αξιολογηθεί από την Προεδρία, αφετέρου μέσω των συμπεράσματα αυτών.

Περιεχόμενο

Το θέμα της ενσωμάτωσης απασχόλησε, αρχικά, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Cardiff, στο πλαίσιο της εφαρμογής του άρθρου 6 της Συνθήκης, όπου κάλεσε, ως γνωστόν, όλες τις σχετικές συνθέσεις του Συμβουλίου να καθορίσουν τη δική τους στρατηγική για την ένταξη των θεμάτων του περιβάλλοντος και της αειφόρου ανάπτυξης σε όλες τις τομεακές πολιτικές και να παρακολουθούν την πρόοδο, λαμβάνοντας υπόψη τις προτεινόμενες από την Επιτροπή κατευθυντήριες γραμμές και καθορίζοντας δείκτες.

Στο Ε. Συμβούλιο του Goteborg εισάγεται έκθεση πεπραγμένων, συνοπτικό συνθετικό κείμενο της Προεδρίας, όπου επισημαίνονται τα παρακάτω:

• Η πρόοδος ενσωμάτωσης του περιβάλλοντος και επίτευξης των στόχων αειφόρου ανάπτυξης, που σημειώθηκε σε πολλούς τομείς (μεταφορές, ενέργεια, γεωργία, επιχειρήσεις, εσωτερική αγορά, οικονομική συνεργασία και ανάπτυξη, αλιεία, καθώς και στο πλαίσιο των Συμβουλίων Ecofin και Γενικών Υποθέσεων - Εμπορίου, RELEX) δεν ήταν η ίδια για όλες τις πολιτικές και παρατηρούνται ακόμη προβλήματα και εντάσεις, ιδιαίτερα στον τομέα του Εμπορίου.
• Η ολοκλήρωση της διαδικασίας Cardiff απαιτείται ακόμη πολύ προσπάθεια έως το Ε. Συμβούλιο της άνοιξης του 2002, όπου θα εγκριθεί, παράλληλα με τη Στρατηγική της Ε.Ε. για την Αειφόρο Ανάπτυξη, ως αναπόσπαστο τμήμα της στρατηγικής της Λισσαβόνας για την Απασχόληση, την Αναθεώρηση της Οικονομίας και την Κοινωνική Συνοχή, με στόχο να γίνει συνθετική Έκθεση το 2003.
• Η διαδικασία ενσωμάτωσης ενισχύεται επίσης από το 6ο ΠΔΠ, τη στρατηγική για τη Βιοποικιλότητα και τις κατευθύνσεις για την Οικονομική Πολιτική (The Broad Economic Policy Guidelines - BEPG), καθώς και από άλλες διαδικασίες που βρίσκονται σε εξέλιξη, όπως:
  • Οι Διεθνείς στρατηγικές και διαδικασίες για την Κλιματική Αλλαγή.
  • Οι διαδικασίες στο πλαίσιο Διεθνών Οργανισμών, όπως WTO, ICAO, IMO, Energy Charter).
  • Τα συμπεράσματα της κοινής Υπουργικής Συνάντησης Ανάπτυξης και Περιβάλλοντος (Υπουργοί Οικονομικών και Περιβάλλοντος) του Μαΐου 2001, που πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του ΟΟΣΑ με προτεραιότητα την προώθηση της Αειφόρου Ανάπτυξης.
  • Η διαδικασία του RIO (World Summit), στο πλαίσιο της Διάσκεψης Κορυφής του Γιοχάνεσμπουργκ το 2002, RIO + 10.
  • Οι εργασίες της Επιτροπής Αειφόρου Ανάπτυξης των Η.Ε, που, τα τελευταία χρόνια, έχει εστιάσει το ενδιαφέρον της στην ενσωμάτωση της οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης σε σχέση με την προστασία του περιβάλλοντος (Βιομηχανία το 1998, Τουρισμός το 1999, Γεωργία / Εμπόριο το 2000, Ενέργεια / Μεταφορές το 2001).

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

Στο συνθετικό κείμενό της η Προεδρία συμπερασματικά επισημαίνει ότι:

• Η παρακολούθηση και εφαρμογή της διαδικασίας ενσωμάτωσης, καθώς και η βελτίωση των στρατηγικών είναι πιο εύκολη όταν είναι σαφείς οι στόχοι και καθορίζονται συγκεκριμένοι δείκτες και χρονοδιαγράμματα,
• Τα αποτελέσματα είναι ιδιαίτερα ικανοποιητικά, κυρίως σε θέματα συνεργασίας μεταξύ εμπειρογνωμόνων του περιβάλλοντος και αυτών που διατυπώνουν τις τομεακές πολιτικές και σε θέματα ευαισθητοποίησης και κινητοποίησης των ενδιαφερομένων,
• Οι θεματικοί τομείς πολιτικής έχουν συμπεριλάβει στα συμπεράσματα των Συμβουλίων τους την ανάγκη ενσωμάτωσης σαφών περιβαλλοντικών πτυχών στο πλαίσιο της αναθεώρησης της Κοινής Πολιτικής Μεταφορών, της Κοινής Γεωργικής Πολιτικής και της Αλιείας:
  • με την υιοθέτηση θέσεων για αειφόρο σύστημα ενέργειας (εξοικονόμηση ενέργειας, προώθηση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, κλπ.),
  • με μια σαφή στροφή της Βιομηχανίας προς καθαρές τεχνολογίες παραγωγής και εθελοντικές συμφωνίες,
  • με στροφή της Εσωτερικής Αγοράς προς αειφόρες δημόσιες προμήθειες και προς την εσωτερίκευση του εξωτερικού κόστους στην αγορά στη βάση της Ολοκληρωμένης Πολιτικής Προϊόντων, είτε στην Οικονομία με στόχο τη διευκόλυνση των κρατών μελών να εσωτερικεύσουν το εξωτερικό κόστος στη βάση της στρατηγικής της Λισσαβόνας και της στρατηγικής της αειφόρου ανάπτυξης, κλπ.
  • με την Οικονομική και Αναπτυξιακή Συνεργασία, στη βάση μιας στρατηγικής που συνδέεται με την εξωτερική διάσταση της ενσωμάτωσης του περιβάλλοντος και με τις κατευθύνσεις της Στρατηγικής της Ε.Ε. για την Αειφόρο Ανάπτυξη, μέσω διαδικασιών για την "αειφόρο" αξιολόγηση των επιπτώσεων στις αναπτυξιακές συνεργασίες.

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΠΡΟΕΔΡΙΑΣ

Η Προεδρία φιλοδοξεί να υπάρξει πολιτική συμφωνία, στο Goteborg, σχετικά με υιοθέτηση - από όλους τους σχηματισμούς του Συμβουλίου - της απόφασης να ολοκληρώσουν τις στρατηγικές τους την άνοιξη του 2002, πριν το Εαρινό Συμβούλιο.

Στο συνοπτικό της κείμενο προτείνονται τα παρακάτω:

• Η υποστήριξη όλων των πολιτικών αποφάσεων με τη χρήση του συστήματος που προτείνεται από τη "Στρατηγική Περιβαλλοντικής Αξιολόγησης" (Strategic Environmental Assessments - SEA), λαμβάνοντας υπόψη την εσωτερίκευση του εξωτερικού κόστους στις τιμές της αγοράς.
• Η προώθηση της περαιτέρω ενίσχυσης της ενσωμάτωσης περιβαλλοντικών πτυχών στις Μεταφορές, στη βάση της εσωτερίκευσης μόνο του περιβαλλοντικού κόστους, στο πλαίσιο των γεωγραφικών ιδιαιτεροτήτων και των περαιτέρω αναγκών ανάπτυξης των μεταφορικών δικτύων, αποσυνδέοντας τη διαδικασία αξιολόγησης των έργων με τα Διαρθρωτικά Ταμεία.
• Η εστίαση για το μέλλον, έως το Εαρινό Συμβούλιο του 2002, σε περαιτέρω δράσεις σε άλλους τομείς πολιτικής, όπως ο Τουρισμός, οι Υποθέσεις Καταναλωτών (Συμβούλιο Εσωτερικής Αγοράς), οι Τηλεπικοινωνίες (Συμβούλιο Μεταφορών) και το Εμπόριο (Συμβούλιο Γενικών Υποθέσεων), με στόχο να δοθεί σχετική εντολή από το Ε. Συμβούλιο του Goteborg.

Η συμπερίληψη των διαπιστώσεων και προτάσεων του συνθετικού κειμένου στα συμπεράσματα του Ε. Συμβουλίου του Goteborg,

Η ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΗΣ Ε.Ε. ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΕΙΦΟΡΟ ΑΝΑΠΤΥΞΗ

Για την ενίσχυση της διασύνδεσης της διαδικασίας ''ενσωμάτωσης'' με την στρατηγική αειφόρου ανάπτυξης, οι υπηρεσίες της Επιτροπής και συγκεκριμένα η ''ομάδα Prodi'' προώθησε Συμβουλευτικό κείμενο σχετικά με τη Στρατηγική της ΕΕ για την Αειφόρο Ανάπτυξη, το οποίο, αρχικά, ετέθη σε δημόσιο με την ''κοινωνία των πολιτών'', ενώ στη συνέχεια προωθείται σχέδιο συμπερασμάτων το οποίο προγραμματίζεται να τεθεί προς έγκριση από τα αρμόδια Συμβούλια ECOFIN, ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ, ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ, που συνεδριάζουν προσεχώς και στη συνέχεια προς το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Goteborg.

Στο κείμενο αυτό παρουσιάζεται η Στρατηγική της Ε.Ε για την Αειφόρο Ανάπτυξη και στους τρεις πυλώνες της αειφόρου ανάπτυξης και τίθενται οι άξονες προτεραιότητας της ΕΕ, ενώ κατά τη Διάσκεψη Κορυφής του Γιοχάνεσμπουργκ (RIO + 10) θα επικεντρωθεί στην παγκόσμια διάσταση. Ειδικότερα, προτείνεται μια ''Ευρωπαϊκή Στρατηγική αειφόρου ανάπτυξης'', εστιασμένη στα κύρια προβλήματα της Ευρώπης και όχι μία σφαιρική (global) στρατηγική, η οποία θα ετοιμαστεί σε επόμενο στάδιο, εν όψει του RIO+10 (2002), η οποία καλύπτει ισότιμα και τους τρεις πυλώνες της αειφόρου ανάπτυξης. Με τον τρόπο αυτό στοχεύει να δώσει εναύσματα για την ένταξη της ''αειφορίας'' στη διαδικασία του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της Λισσαβώνας (Μάρτιος 2000), δηλαδή να την καταστήσει τμήμα του στρατηγικού στόχου της Ένωσης για την επόμενη δεκαετία.

Η Στρατηγική της Ε.Ε για την Αειφόρο Ανάπτυξη υποστηρίζει τη διαδικασία ενσωμάτωσης της περιβαλλοντικής διάστασης στους άλλους τομείς, ως αναπόσπαστο μέρος αυτής, καθώς και το 6ο Πρόγραμμα Δράσης για το Περιβάλλον για την επόμενη δεκαετία (2001 - 2010).

Περιεχόμενο

Οι τρεις διαστάσεις της αειφόρου ανάπτυξης αποτελούν τη βάση για την Στρατηγική της ΕΕ για την Αεοφόρο Ανάπτυξη, η οποία εστιάζεται στις αναγκαίες δράσεις που πρέπει να αναληφθούν:

• Την ενσωμάτωση των τριών διαστάσεων - οικονομία, κοινωνία, περιβάλλον - σε όλες τις πολιτικές αποφάσεις σε κάθε επίπεδο της κοινωνίας.
• Τη θέσπιση συγκεκριμένων οριζόντιων και θεματικών στόχων, αντικειμένων και χρονοδιαγραμμάτων για την επίτευξη της αειφόρου ανάπτυξης στη βάση συστήματος δεικτών.
• Τη θέσπιση μιας αποδοτικής διαδικασίας εφαρμογής, αξιολόγησης και ανάπτυξης της Στρατηγικής της ΕΕ.
• Τον καθορισμό των εννοιών της αειφόρου ανάπτυξης και των θετικών επιπτώσεων που μπορεί να έχει σε κάθε τομέα.

Οι στόχοι και τα αντικείμενα της Στρατηγικής για την Αειφόρο Ανάπτυξη εστιάζονται στην ανάδειξη του τρόπου που επιδρούν οι τρεις διαστάσεις της αειφορίας, μέσω θεματικών στρατηγικών
Οι επιλεγμένες δράσεις εστιάζονται σε τομείς προτεραιότητας, σε άμεση συνάρτηση με το 6ο Πρόγραμμα Δράσης για το Περιβάλλον, το οποίο θα αποτελέσει τη βάση για την ενσωμάτωση των οικολογικών πτυχών της αειφόρου ανάπτυξης στις τομεακές πολιτικές, ως παρακάτω:
1. Η "Κλιματική Αλλαγή" αποτελεί την κυρίαρχη παγκόσμια πρόκληση, που έχει σημαντικές οικονομικές και κοινωνικές επιπτώσεις: Τίθενται στόχοι για τη σταθεροποίηση των αερίων του θερμοκηπίου και της συγκέντρωσης του συνολικού διοξειδίου του άνθρακα, στο πλαίσιο των αποφάσεων του Διακυβερνητικού Πάνελ για την Κλιματική Αλλαγή (Intergovernmental Panel of Climate Change) για την επίτευξη - μακροπρόθεσμα - της μείωσης των αερίων του θερμοκηπίου κατά 70% σε σχέση με το 1990.

• Η ΕΕ προκειμένου να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις για τη σταθεροποίηση των αερίων του θερμοκηπίου πρέπει να αναλάβει δράσεις ιδιαίτερα στον τομέα της ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ, προωθώντας την αποδοτική χρήση ενέργειας και ενισχύοντας τη διείσδυση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας.
• Η χρήση ευέλικτων εργαλείων και μηχανισμών, στη βάση της αγοράς, είναι η αναγκαία προϋπόθεση για την επίτευξη της αειφορίας, που συνεπάγεται την εφαρμογή μιας αποδοτικής και πλήρως απελευθερωμένης αγοράς ενέργειας, μέσω της ανάπτυξης της έρευνας, προκειμένου να προωθηθεί η αναγκαία μεταρρύθμιση προς μια αειφόρο ενεργειακή πολιτική.

2. Η "Δημόσια Υγεία" πρέπει επειγόντως να κατευθυνθεί προς περισσότερο αυστηρούς ελέγχους της παραγωγής ειδών διατροφής και χημικών προϊόντων (συμπεριλαμβανομένων και των παρασιτοκτόνων):

• Να διασφαλισθεί η ποιότητα των αλιευόμενων ειδών.
• Να προωθηθεί η Πολιτική για τα Χημικά προϊόντα, ώστε να περιορισθούν οι αρνητικές επιπτώσεις στην ανθρώπινη υγεία και το περιβάλλον, μέσω παραγωγής χημικών προϊόντων που δεν θα είναι "επίμονα", "βιο-συσσωρεύσιμα" ή καρκινογόνα, μεταφερόμενα, ή τοξικά, με χρήση εναλλακτικών τεχνολογιών.

3. Βελτίωση των παραγωγικών πόρων, με στόχο την ελαχιστοποίηση του συνολικού υλικού που απαιτεί η οικονομία, μέσω του περιορισμού της χρήσης των φυσικών πόρων, μέτρων για την αποδοτική χρήση και διαχείριση αυτών (οικο- αποδοτικότητα), για την προστασία της βιοποικιλότητας από ρυπογόνες εκπομπές, μέσω του περιορισμού των εκπομπών σε επίπεδα που δεν ξεπερνούν την "φέρουσα ικανότητα" του περιβάλλοντος.

• Προστασία και αποκατάσταση του εδάφους και της γης από τη διάβρωση, τις αρνητικές επιπτώσεις της απερήμωσης και της ρύπανσης του εδάφους, που οφείλεται στην εντατική γεωργία.
• Η Κοινή Αγροτική Πολιτική θα συμπεριλαμβάνει μέτρα για την διατροφική ασφάλεια και την υγεία, στο πλαίσιο μιας αειφόρου Κοινής Αγροτικής Πολιτικής, για την ελαχιστοποίηση των αρνητικών επιπτώσεων στο έδαφος, το νερό και τη βιοποικιλότητα και τη διασφάλιση της εμπιστοσύνης του καταναλωτή για υγιή διατροφή. Τα θέματα αυτά θα αντιμετωπισθούν με την αναθεώρηση της ΚΑΠ που θα προωθεί φιλικές, στο περιβάλλον, αγροτικές πρακτικές (βιολογικές καλλιέργειες).
• Ανάλογες δράσεις θα απαιτηθούν στο πλαίσιο της αναθεώρησης της Κοινής Πολιτικής Αλιείας.

4. Οι Μεταφορές θα διασφαλίζουν αειφόρα κινητικότητα, στο πλαίσιο των μέτρων περιορισμού των εκπομπών των αερίων του θερμοκηπίου, των περιβαλλοντικών επιταγών για το θόρυβο και των αερίων ρύπων εν γένει, καθότι αποτελούν τον βασικό τομέα για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής. Τα παραπάνω προϋποθέτουν ένα σύστημα μεταφορών σχεδιασμένο με τον πλέον αποδοτικό τρόπο, στη βάση της αποσύνδεσης της ζήτησης από την οικονομική ανάπτυξη, μέσω ενός αποδοτικού συστήματος σιδηροδρόμων (σε πρώτη προτεραιότητα) και τον περιορισμό της θαλάσσιας μεταφοράς επικίνδυνων ουσιών. Υιοθετούνται οι κατευθύνσεις του ΟΟΣΑ για Φιλικά Αειφόρα Μέσα Μεταφοράς, στο πλαίσιο της εισαγωγής της στρατηγικής της ΕΕ για την "Στρατηγική Περιβαλλοντική Αξιολόγηση" για τα Διαευρωπαϊκά Δίκτυα και τις ανάγκες των υποδομών Μεταφοράς.
5. Οι βασικές προϋποθέσεις για την αειφόρο ανάπτυξη είναι η πλήρης εφαρμογή των περιβαλλοντικών αρχών της ΕΕ, που έχουν θεσπιστεί, συμπεριλαμβανομένων των αρχών της προφύλαξης, της πρόληψης στην πηγή, της εσωτερίκευσης του εξωτερικού κόστους και της αρχής του "Ο ρυπαίνων πληρώνει", καθώς και των αρχών της επικουρικότητας και της αναλογικότητας.
6. Σημαντικοί οριζόντιοι στόχοι είναι η αποσύνδεση της οικονομικής ανάπτυξης από τις περιβαλλοντικές πιέσεις, ώστε να εφαρμοστεί η αναγκαία μετάβαση σε βιώσιμα πρότυπα παραγωγής και κατανάλωσης, μέσω της χρήσης καινοτόμων καθαρών τεχνολογιών στην οικονομία και τις υποδομές που θα εξοικονομούν ενέργεια, χαμηλών περιβαλλοντικών επιπτώσεων υλικών, καθαρού νερού και φύσης, καθώς θα εξασφαλίζουν εξοικονόμηση πόρων, κόστους και θα αλλάξουν τις συνθήκες εργασίας.
7. Η Στρατηγική για την Αειφόρο Ανάπτυξη στοχεύει να γίνει η Ε.Ε η πλέον αποδοτική σε πόρους περιοχή του κόσμου. Γεγονός που συνεπάγεται την ανάγκη ευρείας κοινωνικής συναίνεσης, μέσα από την ενημέρωση και συμμετοχή των πολιτών στη λήψη των αποφάσεων.
8. Η Στρατηγική θα είναι πλήρως έτοιμη έως τη Διάσκεψη Κορυφής του Γιοχάνεσμπουρκ, 2002, και θα εφαρμοσθεί έως το 2005 ώστε να εξασφαλίσει τη σταδιακή αναστροφή των υφιστάμενων περιβαλλοντικών τάσεων έως το 2015.
9. Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει την συνολική υπευθυνότητα για την εφαρμογή της Στρατηγικής αυτής, μέσω της ενσωμάτωσής της στις τομεακές πολιτικές, υποστηρίζοντας τις αναπτυσσόμενες χώρες και τις υποψήφιες χώρες, στο πλαίσιο της διεύρυνσης.

Η Στρατηγική της ΕΕ για την Αειφόρο Ανάπτυξη και οι αναμενόμενες αποφάσεις του Ε. Συμβουλίου του Goteborg.

• Η αναμενόμενη απόφαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του Goteborg θα αποτελέσει την "ομπρέλα" κάτω από την οποία όλες οι δραστηριότητες της ΕΕ σχετικά με την προώθηση της αειφόρου ανάπτυξης θα αξιολογούνται από το 2002 και μετά με ετήσιες εκθέσεις, κλπ. για το σύνολο των τομεακών πολιτικών και τη θέσπιση συγκεκριμένων μακροπρόθεσμων στόχων για την εφαρμογή της αειφόρου ανάπτυξης.
• Το Ε. Συμβούλιο αναμένεται να καλέσει την Ε. Επιτροπή να παρουσιάσει έκθεση για τον τρόπο θέσπισης μιας προτυποποιημένης μεθοδολογίας για την αξιολόγηση των επιδόσεων στις διαφορετικές πολιτικές και για την αξιολόγηση των εξωτερικών επιπτώσεων, καθώς και για το άνοιγμα ενός ευρύτατου δημόσιου διαλόγου με όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη σχετικά με τις κατευθύνσεις των εθνικών Agenda 21, κλπ., τις συζητήσεις με τα Κ-Μ για τον εμπλουτισμό των συνθετικών εκθέσεων, κλπ.

ΣΗΜΕΙΑ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΩΝ

Στο Συμβούλιο Περιβάλλοντος η Ελλάδα πρέπει να διατυπώσει:

• Τις πολιτικές θέσεις σχετικά με την πλήρη ενσωμάτωση των οκολογικών πτυχών στις τομεακές πολιτικές.
• Σκέψεις για την κριτική αποτίμηση της προόδου που έχει επιτευχθεί, ως συμπλήρωμα στις διαπιστώσεις της Προεδρίας.
• Θέσεις για την εφαρμογή της λογικής της "εσωτερίκευσης του εξωτερικού κόστους στις τιμές της αγοράς" στους διάφορους τομείς πολιτικής, με έμφαση στις ΜΕΤΑΦΟΡΕΣ (για τις οποίες εγέρθηκε ζήτημα από την Ελληνική Αντιπροσωπεία - στο πλαίσιο συζήτησης στην Επιτροπή Μόνιμων Αντιπροσώπων Ι - και ζητήθηκε να υπάρξουν "εξαιρέσεις" ως προς την εσωτερίκευση μόνο του περιβαλλοντικού κόστους και της αποσύνδεσης από τα Διαρθρωτικά Ταμεία, ώστε να μην υπάρξουν εμπόδια για περαιτέρω ανάπτυξη των δικτύων).
• Ανάπτυξη επιχειρημάτων στη βάση των συμπερασμάτων της πρόσφατης συζήτησης στον ΟΟΣΑ - Φόρουμ Υπουργών Οικονομικών και Περιβάλλοντος.
• Την πλήρη υποστήριξη των προτάσεων της Προεδρίας σχετικά με τα νέα θέματα για τα οποία πρέπει να δοθεί ΝΕΑ εντολή από το Ε. Συμβούλιο του Goteborg, όπως ο Τουρισμός, οι Υποθέσεις Καταναλωτών (Συμβούλιο Εσωτερικής Αγοράς), οι Τηλεπικοινωνίες (Συμβούλιο Μεταφορών) και το Εμπόριο (Συμβούλιο Γενικών Υποθέσεων).
• Την πλήρη υποστήριξη στην προωθούμενη, από την Ε. Επιτροπή, Στρατηγική για την Αειφόρο Ανάπτυξη.

< αρχική σελίδα