< αρχική σελίδα

Περιοδικό ΟΙΚΟ-ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ
τεύχος 41, Σεπτέμβριος 2001
Δημήτρη Λυμπουρίδη
(Αιτωλική Εταιρεία Προστασίας Τοπίου και Περιβάλλοντος)

Η τελευταία απάτη για την εκτροπή του Αχελώου

Από την επεξεργασία των στοιχείων της τελευταίας οικονομικοτεχνικής μελέτης (1997) για την εκτροπή του Αχελώου, που έγινε για λογαριασμό του ΥΠΕΧΩΔΕ, αποκαλύπτεται ότι οι μελετητές έχουν προβεί σε σοβαρή παραποίηση των πρωτογενών οικονομικών στοιχείων, ώστε τα ετήσια ακαθάριστα έσοδα, όσον αφορά την γεωργική παραγωγή, να εμφανίζονται κατά 50% λιγότερα.
Στη μελέτη αυτή, η παραγωγή του καλαμποκιού, που σε μελέτες που έχουν γίνει για λογαριασμό του ΥΠΕΧΩΔΕ την τελευταία 15ετία, είναι κατά μέσο όρο στη μεν Αιτωλ/νία 1040 χλγρ./στρ. στη δε Θεσσαλία 1078 χλγρ./στρ., υπολογίζεται αυθαίρετα σε 1500 χλγρ./στρ., με αποτέλεσμα να εμφανίζεται μεγαλύτερη από την πραγματική η ακαθάριστη αξία από παραγωγή του βαμβακιού, σε ποτιστικά χωράφια, όπου στη μεν Αιτωλ/νία είναι 270 χλγρ./στρ. στη δε Θεσσαλία 261 χλγρ./στρ. αλλά στη μελέτη του 1997, υπολογίζεται σε 380 χλγρ./στρ., με αποτέλεσμα να εμφανίζεται μεγαλύτερη η ακαθάριστη αξία από την παραγωγή βαμβακιού κατά 7,2 δις δρχ. Το ίδιο επαναλαμβάνεται και με άλλα γεωργικά προϊόντα.
Σύμφωνα με τη μελέτη (1997), η συνολική αύξηση της ακαθάριστης αξίας από γεωργική παραγωγή μετά την εκτροπή του Αχελώου, είναι ύψους 46,8 δις δρχ. Από τον επαναπροσδιορισμό όμως των αποδόσεων δύο και μόνο προϊόντων, του βάμβακος και του καλαμποκιού, με βάση την πραγματικότητα και όχι την αυθαίρετη θεωρητική άποψη των μελετητών, το ποσό αυτό μειώνεται κατά 11,2 δις ή ποσοστό 24%.
Στη μελέτη του 1997 αυθαίρετη είναι και η εκτίμηση του ετήσιου κόστους συντήρησης των αρδευτικών έργων στη Θεσσαλία, μετά την εκτροπή. Έτσι εμφανίζεται το κόστος συντήρησης των αρδευτικών της Θεσσαλίας, για δαπάνες μόνο προσωπικού, να είναι το ένα τρίτο αυτού που δαπανάται ήδη στην Ατωλ/νία, πράγμα απαράδεκτο λογικά, αφού στη Θεσσαλία, το έργο αφορά τριπλάσια αρδευόμενη έκταση και εκτείνεται σε τρεις ολόκληρους Νομούς (Τρικάλων, Καρδίτσας και Λάρισας). Αν αντιστοιχίσουμε τα ποσά, και χωρίς να ληφθούν οι δυσμενείς συνθήκες για την περιοχή της Θεσσαλίας, τότε λογικά το κόστος συντήρησης για το έτος αναφοράς της μελέτης (1995) θα έπρεπε να είναι περίπου 3,35 δις και όχι μόνο 474.300.000 δρχ. όπως αυθαίρετα αναφέρεται στη μελέτη.
Η αυθαιρεσία και λαθροχειρία της μελέτης αυτής επιβεβαιώνεται και από την παλαιότερη μελέτη οικονομικής σκοπιμότητας Morgan Grenfell & Co, Limited 1988, σύμφωνα με την οποία το συνολικό ετήσιο κόστος συντήρησης των αρδευτικών έργων στη Θεσσαλία θα πρέπει να είναι 15 δις. ετησίως (έτος αναφοράς 1995) και όχι 7,5 όπως αναγράφουν παραπλανητικά οι μελετητές, στη Μελέτη του 1997,. Όλα τα πιο πάνω στοιχεία, τα οποία πρωτοανακοινώθηκαν στην ημερίδα του ICOMOS που έγινε στις 22 Σεπτεμβρίου 2000, αποδεικνύουν μια προσπάθεια των μελετητών να παραπλανήσουν τόσο την πολιτική ηγεσία του τόπου όσο και τον Ελληνικό λαό και ειδικότερα τους Θεσσαλούς, εμφανίζοντας ένα εντελώς αντιοικονομικό έργο ως οριακά οικονομικό. Αυτό πιθανόν να επισύρει και νομικές συνέπειες για τους μελετητές, τις οποίες και διερευνά τελευταία η Αιτωλική Εταιρία Προστασίας Τοπίου και Περιβάλλοντος.

< αρχική σελίδα