|
Αρχή κειμένου
"ΕΝΕΡΓΟΒΟΡΑ ΚΤΙΡΙΑ – ΣΠΑΤΑΛΕΣ ΠΟΛΕΙΣ: Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΝΑ ΑΔΙΑΦΟΡΕΙ".
Η χώρα μας είναι η μόνη στην Ευρώπη που εξακολουθεί να αγνοεί τις προκλήσεις και τα οφέλη της βιοκλιματικής αντίληψης στον αρχιτεκτονικό και πολεοδομικό σχεδιασμό στην ενεργειακή απόδοση και την ποιότητα του περιβάλλοντος.
Η επίσημη Πολιτεία αδιαφορεί (από άγνοια ή από κόμπλεξ άραγε;).
Για παράδειγμα από τις 4 Ιανουαρίου 2006, με βάση τη σχετική κοινοτική οδηγία 2002/91/ΕΚ, έπρεπε να είναι υποχρεωτική η μελέτη και κατασκευή ενεργειακά αποδοτικών κτιρίων και η έκδοση ενεργειακής ταυτότητας σε όλες τις νέες οικοδομές, στις υφιστάμενες, άνω των 1.000 τ.μ. και σε κάθε περίπτωση που γίνεται δικαιοπραξία για ένα κτίριο.
Οι επιστήμονες διεθνώς κρούουν το κώδωνα του κινδύνου γαι το «κλίμα που άλλαξε» και την ανάγκη άμεσης πιο ενισχυμένων μέτρων ενεργειακής απόδοσης, κύρια στον τομέα των κτιρίων, η επίσημη Πολιτεία δεν αφυπνίζεται.
Άλλοι ειδικοί αναδεικνύουν το ρόλο της βιοκλιματικής αρχιτεκτονικής στη μείωση της ενέργειας για θέρμανση και κλιματισμό, έως και 80%, με την αξιοποίηση του ορθού προσανατολισμού, την κατασκευή παραθύρων σε ενδεδειγμένες θέσεις, τη θερμομόνωση των εξωτερικών τοίχων και της ταράτσας, την εξασφάλιση φυσικού δροσισμού, αερισμού, φωτισμού και της οικολογικής δόμησης στα κτίρια και στις πόλεις.
Το κατεξοχήν αρμόδιο ΥΠΕΧΩΔΕ δεν θέλει να γνωρίζει και δεν έχει πρόβλεψη για αυτά τα καίρια ζητήματα στα διάφορα νομοσχέδια μετέθεσε το ζήτημα της ενεργειακής συμπεριφοράς των κτιρίων στο Υπουργείο Ανάπτυξης. Τι και αν από το 1995 έως το 2001 είχε προχωρήσει στη θεσμοθέτηση ικανότατων μέτρων για την ενεργειακή απόδοση των κτιρίων. Αλλά δυστυχώς στον τόπο μας δεν υπάρχει «συνέχεια πολιτικής», ακόμη και όταν βαίνει προς θετική κατεύθυνση.
Και ετούτη τη φορά η αλλαγή έγινε συνώνυμη της κατεδάφισης!
Η επιτροπή που συγκροτήθηκε με πρωτοβουλία του Υπουργού Ανάπτυξης εξακολουθεί να μην ολοκληρώνει το έργο της ενσωμάτωσης της σχετικής Οδηγίας στο εθνικό μας δίκαιο. Εκτοπίζονται έμπειροι, εξειδικευμένοι επιστήμονες και αντικαθίστανται από «μη ειδικούς» που για να περισσώσουν την άγνοιά τους ταμουρώνονται πίσω από την άρνηση και τον συντηρητισμό!
Είναι ενδεικτικό ότι ο αρμόδιος, για την ενσωμάτωση στο εθνικό μας δίκαιο της οδηγίας για την ενεργειακή απόδοση των κτιρίων, Διευθυντής του Υπουργείου Ανάπτυξης διακηρύσσει επίσημα ότι «δεν είναι αυτά για τη χώρα μας... γιατί έχουν πολιτικό κόστος»
Η Πολιτεία φαίνεται έχει επιλέξει συνειδητά να πληρώνει πανάκριβα πρόστιμα, μέσω της αγοράς δικαιωμάτων ρύπων, για μη συμμόρφωση στις απαιτήσεις του Πρωτοκόλλου του Κιότο και να αγνοεί συστηματικά την σημαντική μείωση ενέργειας που μπορούσε να επιτευχθεί από τον κτιριακό τομέα με την εφαρμογή της σχετικής Οδηγίας, η οποία σε ευρωπαϊκό επίπεδο φθάνει το ιδιαίτερα υψηλό ποσοστό του 35%.
Στην Ευρώπη τα ζητήματα αυτά είναι περισσότερο από ποτέ επίκαιρα. Οι απαιτήσεις της σχετικής Οδηγίας εφαρμόζονται με επιτυχία από τα υπόλοιπα Κράτη και υποστηρίζονται από σειρά οικονομικών και άλλων κινήτρων και φορολογικών ενισχύσεων, ενώ παράλληλα εντείνονται οι προσπάθειες για την «οικολογική πόλη».
Η Ελλάδα εξακολουθεί να ζητά «παράταση χρόνου», οαρά το ότι έχει κάθε λόγο να πάρει ισχυρότερα ακόμη μέτρα, αφού έχει την πρωτιά στα σπάταλα κτίρια. Το 88% των κτιρίων της έχουν κατασκευασθεί προν από την εφαρμογή του Κανονισμού Θερμομόνωσης (1980) και είναι εντελώς απροστάτευτα! Δεν είναι τυχαίο που η Ελλάδα πληρώνει διπλάσια ποσά για θέρμανση σε σχέση με τη Δανία.
Και όμως πολλές και άμεσες είναι οι παρεμβάσεις που μπορούν να γίνουν σε παλιές οικοδομές της χώρας, χωρίς να προκληθούν ζημιές, με κόστος όχι μεγαλύτερο από αυτό της τάξης των 10.000 ευρώ για 100 τετραγωνικά και με άμεση απόσβεση του κεφαλαίου, λόγω της εξοικονόμησης ενέργειας που μπορεί να φτάσει και το 30% (προσθήκη θερμομόνωσης με έξυπνες λύσεις, διπλά τζάμια, σκίαστρα, κλπ.).
Απλοί είναι και οι κανόνες που μπορούν να εφαρμοστούν από τον καθένα μας για να εξασφαλίσουμε καλύτερες συνθήκες θέρμανσης και δροσισμού στα κτίρια που ζούμε και εργαζόμαστε, όπως έχουμε αναφέρει σε προγενέστερα άρθρα μας, που δεν αδειάζουν την τσέπη μας.
Η χώρα μας εξακολουθεί να αναδεικνύεται σε χώρα της σπατάλης στην ενέργεια και οι Ελληνες να συμπεριφέρονται ως νεόπλουτοι.
Εξακολουθεί να βάζει στο περιθώριο την εκμετάλλευση των ήπιων μορφών ενέργειας, του ήλιου και του αέρα, που έχει προσφέρει απλόχερα η φύση σ' αυτόν τον ευλογημένο τόπο.
Είναι παντελώς απαράδεκτο να μην υπάρχει ηλιακός θερμοσίφωνας σε κάθε σπίτι, να μην έχει γεμίσει ο τόπος με ανεμογεννήτριες και φωτοβολταϊκά (εγκαταστάσεις οικονομικές, αισθητικά αποδεκτές και ενεργειακά αποτελεσματικές) και να μην περιορίζεται η σπατάλη ενέργειας, τουλάχιστον στα δημόσια κτίρια.
Είναι παντελώς απαράδεκτο να μην υπάρχει σχετική πολιτική για την εφαρμογή βιοκλιματικών αρχών στο σχεδιασμό των κτιρίων και των πόλεων, αρχών που είναι γνωστές από αιώνες στους μαστόρους, που έχτιζαν τα σπίτια με σοφία και ανανεώσιμων πηγών ενέργειας.
_____________________
|
Επιστροφή